عمر چه میگذرد
در انحلال و لابلای تندیس خشم آلود و خاکروبه و خاک دَرّه ی اضمحلال کج و راست
گلی می روید در بستان خاک
دنبال آزادی
میثاق شهامت
مهد عشق
ثروت روزگار
که همه میخواهدش
هست
تنی در آبستن است
تنی در بستن است
تنی آسوده است
تنی آبشوره ی زخم هایش را می آساید
تنی غرور کذب است
اما مرگ
مرگ دَری سکوت جاده های طولانیست
پر خم و پیچ
حقیقت محض
راستی بی ایمان
روشنی نا پیدا
یک ثانیه
یک لحظه
یک دقیقه
یک سال
یک دهه
یک قرن
یک عمر
دنبال گرفتن است
این معمای ابدیست
معمای ابدی...........
