چه بیرحمانه
به تماشای پر پر شدن گلهای باغچه
حیاط خود هستیم
و از ایوان نگاره های سردشده گلهای افتاده برزمین
غرق تماشای حُزن انگیز دل های اندوهبار می نمائیم
ساقه های سوخته و نیمه فریاد
انتظار رهایی از چنگال دژخیمان خود خواه
را دارند
به طینت و زیبایی گلهای باغچه
باورداریم
و رویاهای دل اندوهناک مان
با نگاه کردن وچرخیدن به اطراف آنها قصه می گوئیم
بی کنایه
میزبان خوشی ها و بدبختی هایمان است
گل های باغچه را
انتظار تنفس آزاد
در بیلانس بزرگ را دارند .....
