همه میدانیم، خوب هم میدانیم،
انسانیم، برای انسان بودن، خلق شده ایم و در برابر خدا
تعظیم کرده ایم و در مقابل شیطان سر تعظیم فرود نیاورده ایم،
انسان بلندرتبه ترین مهمان خدا در روی زمین است و این دنیا
فانی است، قرآن کریم می فرماید، کل من علیها فان
روز هایی که میگذرد با نفس های گرم، در کنار هم، زندگی را
جشن گیریم و به زندگی که نفس ها رو به پایان است، کنار آئیم
میدانم که پیام زندگی، محبت و صمیمیت است و هر انسانی دوست
دارد که زیر پرچم این نکته های مهم زندگی کند و خوشحال باشد.
شاید انسان هایی را دوست داشته باشیم و شاید هم نگاه های
مان نسبت به زندگی تغییر کند و شاید هم بازه های زمانی، نفس هایی را که می کشیم
تعیین کند که هیچ انسانی را آنگونه که است نباید شناخت، بل زمان است که انسان ها
را میشناساند.
به گفته ای دانشمندی: پول
به افراد قدرت، راحتی و آزادی انتخاب می‌دهد. وقتی کسی به ثروت یا موقعیت می‌رسد،
دیگر نیازی به پنهان کردن رفتارها یا تملق‌آمیز رفتار کردن ندارد. در این حالت،
ذات واقعی، میزان جنبه، اصالت و اخلاق او نمایان می‌شود.
میدانم که همه آزادیم و
آزاد خلق شده ایم و اختیار و اراده را مان را برای انتخاب هایمان داریم، ولی این
آزادی در جهان سوم قدرت اختیار و اراده را گرفته است بل دیگران است که برای ما
انتخاب می کند نه خود ما!
به همین خاطر است که دوست
داشتن ها را نباید نادیده گیریم و هر کسی که به شما احترام دارد و گزینه احترام و
ارزش های انسانی را در مقابل شما به اجرا میگذارد هرگز دست شان را کوتاه نکنید
زیرا این عمل کوتاهی در عمل محسوب شده و گناهی که هرگز جبران نمی گردد.
هر روز به یک گزینه بیشتر
از هر چیزی نگاه می کنم، منی که انسانم، نسبت به سایر انسانها چه تفاوتی دارم که
هر روز در برابرم خیانت می شود، آنچه که شایسته ام است را به جرم گناهی قرار می
گیرد.
گناه این نیست که خدا
مجازات کند بل گناه این است که دل ها را بشکنیم و وجدان مان را در برابر خودمان
قرار دهیم و از انسان هایی بگذریم که با آخرین درجه انسانیت برخورد کرده اند.
خدا میگوید: آیه زمر (آیه ۵۳): خداوند می‌فرماید:
«قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن
رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ
الذُّنُوبَ جَمِيعًا»
بگو ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید، از رحمت خدا نومید
نشوید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد.
ولی دل های انسانهایی که محبت کرده اند، دوست
دارند، را هرگز نمی شود فراموش کرد، زیرا راستین اند و راستین ها قوت قلب همه
انسان های موفق اند،
همه روزه به نگاه هایت خیره میشوم، رفتارت را
مشاهده می کنم، چشمانت را به معبر زندگی ام می پندارم ولی اینکه نیکی، صداقت،
صمیمیت نمیدانید، نمیدانم، که بادیگری سخن میگویی، با دیگری قدم های بعدی را
برمیداری، غافل از روز مبادا!
همانطور که در فوق ذکر کردم، هر انسان اختیار
خودش را دارد میتواند با صدها انسان ارتباط داشته باشد، ولی نه، این درست نیست که
از آزادی خود در مقابل نابودی و بهای زندگی خود استفاده کنیم، این درست است که هر
انسانی نیازمند است و به انسان های دیگر نیازمندی خود را ابراز می کند.
من میگویم که به خودت خیانت نکن، خودت را در
مقابل هیچ کسی نیازمند معرفی نکن، بل به کسی که اعتماد داری، برای همیشه اعتماد کن
و تمام نیازمندی هایت را برآورده بساز!
محبت، عشق، صمیمیت، و.....
