ما صدای عشق و آزادی ز دنیا سردهیم

زندگی را سایه دیوار بست است

هر نفس

هرکلام

در نزد هر انسان خوبان هم بس است

راه دور و نزد هر انسان گریستن عادت است

نقش خویش را در صدای کنج زندان عادت است

ره روید تا برگزینید، راه خویش

با تبسم در کنار هر خرفتان عادت است

ما صدای عشق و آزادی ز دنیا سردهیم

آنکه جان را می دهد در راه عشق عادت است

ماه ما در کنج زندان مرگ را دستگیر کرد

هر نفس هایش صدای عشق و آرمان عادت است

دست هم بفشارید و بزنید لبخند

جان را قربان نمودن دل بدست هم عادت است