همه جا
تخریب با زور چماق دیگران
شده اند
مزد هر انسان
بهای خاک ویران شده اند
کودکی ها
عادت خونین سفر پیموده اند
تاریخ انسان
کماکان
عادت مرگ
پیموده اند
با کلاغان هم سخن
مرگ را دامن زدن
بر بستر مرگ
دیدن افراد معصوم
درد کشیدن تا آخر
بهای سنگنیست
برای زیستن
بیشمار اند
انسانهای که رفته اند
و سرود عشق، انسان بودن، آزادی و برابری
سروده اند و با خون
بر دیواره های تاریخ نوشته اند
مائیم سمبول سرگردان آزادی
