جنگ، آخرین زبان خشم

انسان ها ذاتا یا جنگجو هستند یا دارای روحیه آرام و متنفر از جنگ

تاریخ بشری گواه رخداد های متفاوت است، رخداد های نظیر سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، صنعتی و در عصر معاصر تکنولوژیکی،

این انقلابات با متحول ساختن زندگی بشر، نظام زندگی و مبارزات جنگی و سیاسی را پیچیده ساخته است و همانقدر که تسلط و حاکمیت سیاستمداران و قدرت های بزرگ دنیا را روی کشور های فقیر و جهان سوم، مغز پیچیده و خلاق را بوجود آورده است و حس تکاپویی را نسبت به گذشته چند برابر افزایش یافته است.

قدرت های بزرگ که از نگاه صنتعی در حال رشد چشمگیر، اقتصادی، فرهنگی و تسلیحات نظامی رشد بی پیشینه ی داشته است زندگی را همانقدر پیچیده و نگران کننده بوجود آورده است.

جنگ، برای مواد خام یا اولیه صنعتی را بنام چنگ تکنالوژیکی یا بهانه سازی بنام تروریسم و معترضان سیاسی و گروه هائیکه قدرت های بزرگ منفت خود را در میان گروه جستجو می کند، اکمال اقتصادی، نظامی و تسلیحاتی می نمایند تا بتوانند به اهداف تعیین شده برسد و صرف نظر از اینکه همه ی انسانها برابر اند و حق حیات، زندگی، آزادی و اراده راسخ و استوار دارند و در دنیا همانند دیگران باید زندگی کند، متاسفانه  غول های سیاسی بزرگ دنیا همه را زیر پا گذاشته و کشور های جهان سوم را تحت تاثیر قرار داده و بنام شعار های لیبرالیسم، نیولیرالیسم، دموکراسی، آزادی برای همه، برابری و مساوات در میان اقشار مختلف اجتماعی و از بین بردن تبعیض قومی،سمتی، نژادی و جنسیتی و .....وارد معرکه گردیده است.

کشور های در حال توسعه و کشور های جهان سوم، محور اصلی رزمایش های غول های سیاسی دنیا است که از آزمایش تسلیحات نظامی و استفاده از تاکتیک های منظم برای رهبری و مدیریت درست، و بدست آوردن مواد های اولیه صنعتی و..... آرامش مردم را برهم زده و اعمال حاکمیت می نماید.

آزادی، برابری، حق حیات و انتخاب و اراده با هم زیستن را با اسفتاده از مردم های تازه قدم برداشته دموکراسی خاهان و تساوی جنسیتی و.... را مورد بی حرمتی قرار داده و شرایط جنگ را مراعات نمای نمایند.

نظر به قواین جنگی، تمام نظامیان مکلف اند که به هیچ غیر نظامی ای آسیب نرسد و تا آخرین حد باید مدافع حقوق انسانی های بیگناه باشد.

برهم خوردن توازون قوا در خاور میانه و آسیاسی مرکزی آمریکا را پیشتاز سیاست و قدرت و حاکمیت دنیوی ساخته ست و آمریک می غرد و هر آنچه را در اختیار داشته باشد دریغ نمی نماید.

مذاکرات برای جلوگیری از جنگ انتقاد گردیده و طرف های درگیر را وادار برای  مذاکره و تفاهم می نماید تا آخرین مرحله که از جنگ جلوگیری گردد و حقوق اصیل انسانی مغتنم شمرده شود.

مذاکره اگر به نتیجه قطعی دست نیابد آخر زبان بعد از تنش های لفظ و مذاکره زیر نظر سازمان ملل متحد، آخرین قدرت و گزینه ی برای شکست دادن حریف است و البته یک سلسله مراتب دارد که باید بدان توچه گردد.
در ضمن جنگ آخرین راه حل رسیدن به هدف های تعیین شده است و این خشونت هرگز مهار نشده و نمیشود ولی جنگ امروزی با گذشته فرق دارد زیرا در گذشته جنگ های رو در رو با سلاح های سبک بوده و امروز جنگ با تکنولوژی و سلاح های اتمی می‌باشد که تباه کننده ترین نوع سلاح های پیشرفته جهان است