صفحات

۱۳۹۶/۴/۲۶

درد های ابدی

ای که دردی زیر زخم دیگران آلوده است 
مطرب و معرب و رندان همه نالیده است
گرد زخم مردم و ملت سراسر پشه ایست
درد های صبح و شامی چون بهاران خوابیده است

وصیت(داستان کوتاه)