روز های سختی است تحمل درد و اندوه هزاران هموطن در دل خاک شده توسط سیاف وگلبدین و همرهان شان،
دل از آتش هجران
غزل درد می سراید
ماه دلو، ماه خیری نبوده است ماه پر از خشم و خشنونت ماه که تاریخ زمان مصرفگر خون انسانهای باشرافت و عزت بودند
سخنان بعد از فاجعه افشار، سخنان خوبی بود سخنان که به مردم نگاه خوبی بخشید نگاه بزرگ و نگاه انسانیت و نگاه رشد و ترقی و پیشرفت و نگاه بلند جهانی.....
حرف های رهبر شهید و اشک ریختن وی در میان مردم، کاسه صبر لبریز شدن رهبر بود و همچنان تحمل نتوانستن از دست دادن عزیزان بود
مزاری حس دیگری داشت تفاوت وی با رهبران دیگر خیلی زیاد است و ثروت اندوزی، قدرت طلب، جنگجو و ..... را پرورش نداد بل برای مردم تاریخ جدیدی ساخت تاریخ پر از عبرت تاریخ پر از کار و تلاش و تاریخ انسانشمول و جهانگیر
شاید خیلی ها نگران باشند تا مبادا حقایق افشا شود و لکه ننگ بار دیگر دامنگیر شود ولی مردم ما به گفته رهبر شهید« مردم ما مردم سرفرازیست که با برادری می خواد زندگی کند» جلو این کا را گرفته است و نمیخواهد که در تفرقه اندازی پیش قدم باشد
سخنان ماه دلو، سخنان معنای یک جنایت است وتفسیر وحشب گرایانه سفسطه های زاهد می باشد
تفسیر ماه دلو، تفسیر یک فاجعه گذشته نیست بل هشدار بزرگی است برای ما، اگر تلاش نکنیم و زحمت نکشیم دیگران حاکم و ما محکومیم در اینصورت سرنوشت مان را دیگران تعیین می کند نه ما مصمم هستیم که دیگر شرایط بحران و طاقت فرسایی خلق نگردد و شعار های بزرگی انسان دهان مردم پر از گوشت انسان را پر سازد وکمی شرمنده و خجالت بکشند و عبرت بگیرند و دست از جنایت بردارند
بیست و دوم دلو، فاجعه ی خیلی اسفباراست شورای نظار و سیاف در این روز سینه های دختران را شکافتند چاه های آب از جسد های مردم پر شدند و جاده ها خلوت از انسان شد و خانه ها مخروبه شدند و اموال به غارت رفت
این فاجعه و هزاران فاجعه ی دیگری که رخ داده است در قبالش مسئولیت بزرگی در گردن هر انسان هم حس مانده است که خاهان حقوق سیاسی و مدنی وخاهان عدالت و برابری و مشارکت جمعی شهروندان بدون تبعیض در تمام ابعاد است و امروز دامنه تبعیض اوج گرفته و مهمان زندگی عادی مردم شده است
این فاجعه در روح هر کودکی ومردی وزنی باید نقش گردد تا در تاریخ کره ی زمین همچون یهود فراموش نگردد
