چه شتر سوارانی
به دهه های قبل
زندگی میکنند
و
مرموزانه
جان میگیرند
اینجا
خرد از منطق گلایه میکند
و
انسان از شتر سواران
خانه ما
همان نزدیکی های مرگ است
تلو تلو کنان
پابرهنه
سراغ مان می آید
یکی یکی نه
گروه گروه
به جوخه های مرگ می فرستد
و
مرگ هرگز از رفتن ما
سیر نمیشود
خانه تو
خانه من
خانه ما
نزدیک مرگ است
دل ها
روی برگ ها
می نویسند
گاهنامه دل را میسازند
گاهنامه دل
روزی
بعد از رفتن
در عصر جدید
شاید نشر شود
