تویی، قلاب دهر و این زمانی
عروق شعر و هر جاه و مکانی
میان خلق دنیا
تک تکی تو
میان هر جدل
تاج سری تو
بکش لبها، به روی لب که تشنه است
بکش دلها، به روی دل که خسته است
همه زین آفتاب بی خیالی
سخن را سوی دهر پالی
برای یک خبر، دنیا مپیچ هیچ
تمام این همه، هستی تو و هیچ
