رگ های جنگ

ما را به این و چه کاره است

وز خون ما همه جا در شراره است

ابله ایم و جان به پای خون می گذرایم

ورنه چه سود که این همه گذاره است

وز شرق و غرب همه دنبال قدرت اند

ما را فریفته اند و آخر چه چاره است

گاهی یکی می غرد و بال می شکند

گاهی دیگری می غرد و مال ستاره است

ما را به رگه های جنگ چه کاره است

هر دم ز خون و گوشت، چه راه کاره است

برگرد به اون دیار خویش که زندگی کنیم

ورنه سیاست هم این و هم آن کاره است