بی گناهان موج در خون

ما را به این و آن چه کاره است

از خون هر نفر، درختی نشانه است

سود و زیان نمی رسد به ما های بی نیاز

از سنگ قبر هر نفر، شاهی اراده است

یک بار نه، صد بار ، نه، هزار بار خفته ایم

وان عشق به خون و جنگ را چه گزاره است

مردم به عشق خویش، زندگی کنید

آخر چه حاجت که قدس و حرم بهانه است

گر عاقلیم، درخت تنومند به راه باد

گر جاهلیم، همه به خون دیگر خزانه است

فریاد ز آن لحظه مرگ شما ها

با اشک به خون شما عشق ابله است

این بار نه جنگ و جنون سراغ ماست

ما خود خزانه ی این شاه حرمله است

نه این  و آن، نه آن و این، بل حکم عقل خویش را

راهی به عشق نه بوالهوس نشانه است

هوشیار باد آندم که ز خویش پذیرائیم

وانگه بهشت برین را اراده است