ما را خدا مهربان خلق کرده است و به یاد مهربانی های خدا، مهربانی هایی درونی مان را تقویت کنیم و در مقابل نامهربانی های دیگران هرگز سر تعظیم فرود نیاوریم.
امهربان بودن شجاعت اولیه زندگی نیست، بل شجاعت همیشگی زندگی در درو زدن خشونت های درونی است که از تراوش مغز ها، در دل افق های بی کران نرمی و ملایمت در حرکت است.
خدا مهربان ترین مهربان هاست،
جایگاه هر انسانی بلند تر از هر انسانی دیگر است و رقابت افکار بین انسانها، انسانها را از دل هر سختی های و هر کینه و کدورت ها و هر ناهنجاری ها بسوی بزرگترین قدرت انسانی که درک و فهم انسان از انسانیت است، می کشاند و انسانها خوشحالتر از همیشه به
استقبال زندگی می روند و از زندگی و زیستن حمایت می کنند.
در مقابل همه خوبی هایمان از دیگران خوبی دریافت کرده ایم مثل اینست که شما جنسی تولیدی تان را در بازار ها عرضه کرده اید و در مقابل جسنی را که ضرورت دارید بدست آورید و هر جانت به نیاز هایی زندگی شان رسیده اند.
ما همه انسان هایی خوبی هستیم و راه هایی درستی را انتخاب کرده ایم و در مقابل راه درست مسیر هایی قرار دارد که هر لحظه ای ما را به فروپاشی فکری می کشاند و کشاندن به فروپاشی نهایت بدبختی های هر انسان است.
همه را دوست داشته باشیم و از همه در برابر خوبی ها حمایت کنیم و هرگز مسیر های اشتباهی را انتخاب نکنیم و این موفقیت همیشگی مان در برابر همه نفرت های دنیاست.
